Nou hij is er hoor - Drum roll please!

Scroll down for the English version

Een vroeg begin maar de reden maar gevierd worden. Om 5 uur ging de wekker. Ik ben dat ook meteen klaar wakker he! Heb geen uurtje of koffie nodig.

Aankleden, glas water drinken make up op en gaan met die banaan. Het as nog wat schemerig. De drukte begon al op te bouwen in het verkeer maar we hadden er geen last van. Een paar keer langzaam rijden vanwege invoegend verkeer en weer lekker door rijden.

We waren 'gewoon' op tijd. De vlucht was ook 5 minuten eerder dan gepland gearriveerd- net toen wij bij de aankomsthal kwamen. Daarna, dat weten diegene die de lange wandeling gemaakt hebben- is het even benen strekken en lopen, door douane en naar de bagage band. Daar heb je tijd voor nodig. Wij hadden dus tijd voor een koffie To Go van AH.

Na een paar zenuwslopende smsjes, kwam hij dan eindelijk door die befaamde deuren. Wat een gevoel, wat een emoties. Ik ontplofte bijna. Nee, geen tranendal of zo...maar van binnen zo'n intens geluksgevoel.

Hij is er. Na een korte koffie stop boven de A4, door naar huis. eenmaal binnen lekker douchen, een stuk taart die hij beloofd was op aankomst en naar bed gestuurd. Even bijkomen en de scherpte van de vermoeidheid eraf slapen. Rond 14:30 zal ik heb wakker maken. De komende paar dagen een nieuwe ritme opbouwen. Komt helemaal goed. Ons avontuur is begonnen.

Aankomst video hier: OmaFarAway

For the very best of reasons our alarm went at 5 am. I am one of those lucky people who open their eyes and are awake. I don't take an hour, or coffee or gentle persuasion. Up and at 'em! That's me.

Dressed, glass of water, make up and off we went. The traffic was starting to build to the normal working day level. We were extremely fortunate to miss the density that builds not 30 minutes later. The occasional slow short spurt here and there but for the rest, no issues. We were well in time. Just as we got to the arrival area ( 4 Gates to choose from) the noticeboard announced their landing and Gate number.

That was the nervous part. It is quite a tipple from the plane to customs and the bagage belt. And there are 24 odd bagage belts to choose from. Anyway, after a tense waiting period with tekst messages to and fro- the doors opened and my grandson appeared. Oh joy of joys. Well, that even sounds too mild. JOY of JOYS!

A short drive to a road side restaurant, coffee and a snack off we drove home. There a shower, cake and a sandwich before I tucked Max into bed. How fabulous a feeling was that. I'll wake him soon. Try to get a day/night rhythm established by the weekend. We will be fine.

Our adventure together has begun!

Want to see the video: Welcome to Nederland 

Opgelucht - in de lucht, Up up and away!

Scroll down for the English version.

Nou, dan heb je een app op je telefoon. Een vlucht volger. 'tJa tegenwoordig heb je voor alles wel een app of gadget.

Het is zover, mijn zoon en schoondochter brengen mijn kleinzoon naar Melbourne Airport. Hij vliegt voor het eerst zo ver en ook nog alleen. Nee, het is geen klein kind maar zoiets is voor 'grote kinderen' ook best spannend.

Uiteraard heb ik alle vluchtgegevens. Ik toets de vlucht in de app en krijg een scherm met bericht- Onderweg! Stap een dus goed gegaan. Op tijd in Melbourne, op tijd ingecheckt, op tijd vertrokken.

En wat schetst mijn verbazing- we kunnen contact houden want "we have WiFi on board oma!" Weer een vernieuwing. Wel grappig ook. Om de zoveel tijd kijk ik op de app. Op de iPad heeft kleinzoon een Nederlands boekje staan- om alvast de taal een beetje te leren. Ik onderdrukte een lach. Dat moet nu dus nog. Niet in de maanden voor de reis maar op de reis zelf. Zo typisch eigenlijk. Heeft wel nut want het houd hem bezig en hij kijkt geen films of zo. Hij oefent met mij.

"Oma airplane food isn't very nice." Nou, heb ik daar zelf geen last van maar nu komt hij allerlei bijzondere dingen tegen die hij nooit heeft geproefd. Ik zei, "tegen de tijd dat jij naar huis gaat heb je zoveel andere ervaringen opgedaan, dan vindt je meer dingen lekker." Ik kreeg zo'n 😱 met daarna een 😉 gezichtje. Het wordt feest.

Aankomst in Hong Kong. Prima verlopen. Was even zoeken en de zenuwen speelden ook bij mij een rol maar hij vond zijn Gate voor het vertrek en is een beetje aan de wandel gegaan. Lang was hij er niet. Na 2 uur en 25 minuten zat hij al op zijn stoel. Tenminste dat vermoede ik. Want blijkbaar is hier geen Wifi aan board of ze slapen allemaal. Ik hoop het. Twee dagen wakker blijven wordt niemand vrolijker van.

Ik kijk straks weer even op de App en ga op tijd naar bed. Het word vroeg opstaan morgen. Eerst nog een uurtje rijden naar Schiphol. We zullen ontbijten onderweg naar huis. Even stil zitten. Dat is ook mijn routine na mijn bezoek Down Under. Weg van het vliegveld en dan ergens eten en koffie drinken. Benen strekken en dan pas die rit naar huis. Ik ben benieuwd of ik zal slapen straks.

OmaFarAway is ook op YouTube

For almost everything and anything there is an App or gadget to help or inform about 'stuff'. And for tracking flights too. I have that App. Makes following loved ones handy. Flight arrivals, progress etc. Very handy.

The time has come. Son and daughter in law bring my grandson to the Airport in Melbourne. They check him in and the adventure can start. As I have all the flight information - I open the app and enter the data. Yes, the flight left on time. Not long after that I get a message. Well I never, it is my grandson." Oma we have WiFi on board." We chat a little, then he tells me he is practicing Dutch. On his iPad he has a wee book. It teaches handy frases and sayings. Quite funny, he has had a few months for this- but now is the perfect time.We practice together. It is a great way to pass those flight hours.

After some more chitchat he says, " oma the plane food isn't very nice." There was all sorts of weird stuff on the plate. I couldn't help but laugh. He couldn't hear me. " You'll have acquired more taste buds before your return flight. There is so much to discover here." He sent me some emoticons. 😱😉. We are going to have great fun, I just know it.

The arrival into Hong Kong and finding his way to the Gate went well. "Was very confusing" he said, "but I found it". He then had time to walk a bit stretching his legs. The stopover was short- after 2 and 1/2 hours they were taxing on the tarmac ready for take off.

I just checked his progress. All well. Can't wait till breakfast...... together.

Nog 3 dagen te gaan- not long now!

Scroll down for the English version


Ja, het is bijna zover. En OmaFarAway zit op hete kolen. Nog eventjes en dan kan ik naar Schiphol om mijn 18 jarige kleinzoon Max op te halen. Hij vliegt disndag 3 april vanuit Melbourne naar Nederland via HongKong. Voor het eerst zo'n grote reis maken. Zelf vindt hij het ook best wel spannend - en zijn oma helemaal. Ik weet waar hij vandaan komt, welke 'grote' reizen hij gemaakt heeft, en wat hem nu te wachten staat. een hele kluif. Hij is jong, sterk en  gezond genoeg. Daar niet van. Maar eerlijk is eerlijk- een belevenis en avontuur is het wel degelijk.

Jammer genoeg blijven de echte warme voorjaarstemperaturen wel wat op zich wachten. De eerste week doen we toch rustig aan. Meer rond om huis en in de buurt dingetjes. even bijkomen en acclimatiseren. Heb ik vast ook nodig. Ons leven gaat gewoon door- maar met een gouden randje. We houden het grotendeels 'gewoon' maar hebben wel elke week iets 'groots' gepland. Een paar dagen weg. Dan weer thuis om het allemaal te laten bezinken. Ik denk dat de week Schotland hem zal bevallen. De taal maakt het toch vermoeiend. Hij spreekt en verstaat geen Nederlands. Manlief moet zijn hoofd ook 'omzetten' en ik weet dat dat hem ok moe maakt. Zelf heb ik dat niet zo. Ik schakel heel makkelijk om van de ene taal naar de ander. Ik vertaal niet- mijn hersenen schakelen mee. Ik denk en praat in de zelfde taal van het moment.

Dichtbij huis valt ook veel te zien. Wij wonen in Dordrecht. Dichtbij Kinderdijk, Gorinchem, de Rivieren en de leuke dingen zoals de markt, de waterbus. We komen straks echt tijd te kort.

Ons eerst groot uitstapje is naar Fryslân. Daar waar de wortels diep in de grond zitten. We gaan over de afsluitdijk erheen - en via de polder terug. Ook een leermoment. Het filmpje van de afsluitdijk heeft hij- over de polder gaan we het nog hebben. Zo blijft er hopelijk wat informatie plakken en snapt hij de reden waarom we deze routes nemen.

Ik ga mijn best doen om een goed verslag te maken van onze avonturen. Dit zal dan worden verwerkt in de Blog/Vlog en in een fotoalbum. Waarom dat allemaal? Omdat het kan! Zo kunnen de thuisblijvers ook mee genieten. Graag had ik dat ze mee waren gekomen maar dat was gewoon niet een van de mogelijkheden. Ik heb daar vrede mee - en het blijft dus een wens die alsnog in vervulling zou kunnen gaan- Later!

Het beddengoed is gelucht, de ramen gelapt ( want daar heb ik straks 6 weken geen tijd voor) en de Nutella staat op de plank. Kom maar op woensdag- Wij hebben er zin in.

Well, the date is fast approaching when I'll be off to Schiphol Airport to welcome my grandson here after his long journey from Down Under Melbourne on his first European adventure. His flight leaves Tuesday 3 April and has a stopover in HongKong.  I'm so excited and getting butterflies just thinking about it. Heavenly. My dream becoming reality. And what an adventure. It isn't just a bus ride to the city- it is a 'big people' journey. Long, tiring, exciting, interesting, fun, and full of discoveries. I know he'll be fine and possibly a bit tired when he arrives but he'll soon adapt to the time change. Sadly though the temperatures are still not up to our usual springtime levels- but that too will improve.

We will stay close to home the first week. There is so much to see and experience even from here. We live in Dordrecht so very central to most things. We live within coo-ey of Kinderdijk, the waterbus to Rotterdam is fun. Gorinchem a place to see  and plenty of sights close to home. I have this sneaky suspicion we will need more time to see and do all I would like to see and do. But that's life.

It is my intention to make a full and informative coverage of his time here.  As OmaFarAway, I Blog/Vlog and will make an album. Yes, that's heaps. And those options are all available so let's use them to our advantage. The 'at home stayers' can follow our adventures from their armchair. Maybe in the future the other family members are able to follow in my grandson's footsteps. All in good time. It keeps the dream alive.

Well, the bedding is aired, the windows shiny ( as I won't be doing lots of that sort of thing the coming weeks) and the Nutella in the cupboard. Roll on 4th April. I'm all ready for you!!

Ik ga naar oma en ik neem mee.....: What to pack?

Scroll down for the English version

De dubbele cijfers zijn bijna op. Van 365 dagen zitten we nu op 12. sMorgens wordt ik vroeg wakker. De gedachten wassen als een overstroming door mijn brein. Van alles komt voorbij. Zijn afscheid thuis, nooit alleen op reis geweest. Ouders die eigenlijk trots maar ook met trillende stem zeggen, " geniet ervan lieverd". Ze hebben een zoon verloren aan een ongeluk.... nu laten ze eentje uitvliegen, letterlijk, om een groot avontuur aan te gaan. Gelukkig blijft er nog eentje achter. Een met twee kleintjes die een gat zullen vullen. De stilte doorbreken. Het huis zal toch niet leeg zijn. Na 8 weken laat ik hem weer los en keert hij terug. Vol ervaringen en indrukken.

" Oma, wat heb ik nodig? Wat zal ik mee brengen? Wil je een lijst maken. Ik weet het echt niet. Ik heb een rugzak. Wat is handig om mee te nemen? Zullen we samen winkelen voor wat nieuwe kleren?" Dat gaan wij zeker doen, en de lijst- die heeft hij inmiddels.

Ik verheug me op zijn aankomst. Ik fantaseer over zijn reis, over de ontdekkingen. Over het zien van zo'n giga Airport. Zijn onrust ervan en onzekerheid, " en nu, waar moet ik zijn? Waar moet ik mij melden? Welke vlucht? Hoe kom ik er? En zijn eventuele vermoeidheid. Heeft hij kunnen slapen? Film gekeken? Muziek geluisterd? Zit hij naar een rustig iemand, een kwebbelkous, of een leuke babbelaar die toevallig (?) ook zijn kant op gaat?

Natuurlijk red hij zich wel. Maar ik denk toch, het is  niet een klein dingetje maar een grote mensen stap. In z'n up. Want dat doet de jeugd. Die nemen grote mensen stappen. Zo worden ze groot.

Mijn mijmeringen gaan naar de lijst activiteiten die ik heb opgesteld. We hoeven het niet allemaal te doen maar toch, je wilt de tijd goed benutten. een aantal uitstapjes zijn een 'must'. Tickets zijn besteld, plekjes geboekt. Kan niet anders. Sommige dingen moet je gewoon inplannen en vast leggen - maar de 'gewonen' dagelijkse dingen gebeuren toch wel. Naar de markt, zou hij een haring willen happen? Stroopwafel lusten? Patatje oorlog eten? Lopend, fiets of bus- of alle 3? Waterbus naar Rotterdam! Ja leuk toch? Gewonen Hollandse kost of wat hij gewend is? De taal, hij wil de taal verkennen wat uitgebreider dan alleen "hallo, hoe gaat het?"

Slaapt hij wel goed op die slaap bank? Ligt het lekker voor hem? Ik heb het zelf 8 dagen gebruikt en vond het zalig, maar ja, ik ben een oma en hij een jonge stoere knaap. Zal winter nu echt weg blijven? Kunnen we een beetje rekenen op wat behaaglijke temperaturen?

Ik moet het los laten. Het komt allemaal op z'n pootjes terecht. Oh wat heb ik zin in 'ons' avontuur. Kom maar op 4 april.


En er komen filmpjes op mijn Youtube OmaFArAway te staan- ja echt well!

We are almost into single digits. There are not many left from the 365 days we started out with - now only 12 to go. All that planning, looking forward is almost at an end. Time to enjoy, fulfill and grab with both hands is almost upon us. I wake early, am slightly restless. As the  morning descends here and the light falls in through the window, I can't drift back to sleep. My brain is racing like a formula 1 car. Fast and furious. The sign posts flash by. I imagine his farewell. Parents caring, nervous yet proud. They've had to farewell one son- and let him go forever. Now the youngest is temporarily leaving the nest. Flying literally and making his way out into the great big world out there. Hugs, tears, nerves. I know he will be fine. He can do this. I am glad the house won't be silent while he is away. His older brother and his two cherubs will be the reasons there is still noise and laughter echoing in the rooms. And after 8 weeks I will send him home- release him back to his parents and loved ones. Full of adventures, stories and memories.

I'm so excited about the impending arrival. I imagine how his trip may go. About his discoveries, about the change over at the airport. He knows that it will be big and busy. He knows to ask for directions - and he will. Has he a quiet, chatty or interested passenger next to him? Does he strike a friendship, find a fellow 'dutch' traveller to journey with? Will he like the food" Watch movies, listen to music, sleep? Is he comfortable?

Yes, it will all be fine on the night/day. Generally speaking. All will be well. He will be fine, ask his way round, get the necessary info and journey on safely. He will arrive at Schiphol and I will be there with bells on. Well, not really. But with arms to hold and welcome him here.

" Oma, tell me, what will I need? What should I bring in the way of clothes? Can we shop there for stuff? Would you make a list maybe?" Of course I will make a list. And YES, we will go shopping together.

I have a 'to - do' list. Naturally. Some things are a 'must-do' list. Pre-booked and plannend. The rest we will wing it. What fits fits.Will he enjoy the walks, bike rides and places I've earmarked? Will he miss his 'home cooking' or will a world of taste open up for him and discover more likes that he thought ever possible? Will the winter finally leave before he arrives. Will spring crank up the temperatures somewhat? Will he sleep ok on the sleeper couch? I did, loved it in fact. But a young strapping lad needs his sleep.

I need to let go. I need to relax and know- all will be well. We will have the time of our lives. We will be blessed and enriched by it, learn from it and make memories that will last a lifetime. Roll on 4th April.

Oh yes, I will be posting some of our adventures on my YouTube OmaFarAway channel. Yes I will!