Double dutch- in het Engels

Jaaaaa, ik zit nu in een tweestrijd.

Do I switch to English blogging on my omaverweg Blog?

Mijn kleinkinderen spreken en lezen geen Nederlands- mijn kinderen ook niet.

Eigenlijk ben ik ook begonnen om meer met andere 'omas' de verhalen te delen.

Maar nu begint een van mijn kleindochters ook te bloggen en vind zij het ook interessant om oma's blogs te lezen.

Ik weet het wel- er is Google Translate- maar heb je die wel eens gebruikt?

Dus, misschien wordt dit een DOUBLE DUTCH blog- soms in het Engels en soms in het Nederlands. Want, tja, zo 'doen' wij Nederlanders dat ook eigenlijk he? In het Nederlands communiceren wanneer het zo uitkomt en in het Engels als het niet anders kan - of zo hoort.

Gelukkig is mijn dial-emma (= Dilemma) makkelijke en niet levensbedreigend. Dus, knoop door hakken en gewoon - doen waar iedereen wat aan heeft.

Oma's hebben het er maar druk mee. Ik hoop niet dat ze gaan Vloggen- want dan moet oma nog moderner worden een mee gaan met de techniek. Het is wel leuk natuurlijk- oh jeetje, ik voel het al aankomen. Kleinzoon van 16 is een prima kandidaat- die weet van dit soort zaken. Hij heeft mij jaren geleden al overgehaald om spelletjes online te spelen met hem.....!

Hoezo 'Omaverweg?'

Wat een leuke verrassing

Kleine kinderen worden groot - en kleinkinderen ook! 

( kon de woordspeling even niet nalaten)

Ik blog al een tijd over diverse onderwerpen - en ben vorig jaar deze "omaverweg' blog begonnen. Ik houd de Blogs gescheiden omdat iedereen zo wel hun eigen interesses hebben.

Ik ben een Blogger

Ik heb een Keukenblog, - over mijn keuken ervaringen ed

een Geloofblog, - over geloofsonderwerpen

een Denkblog, - mijn gedachten enzo- gewoon ' het leven'

een Engelstaligblog - voor mijn engels sprekende familie en vrienden

en

een Omaverwegblog- jaja omdat ik en vele anderen een omaverweg zijn.

Ik heb op een Blog alle links staan- dus iemand kan over alle onderwerpen lezen of kiezen wat aanspreekt. Het is soms erg tijdrovend- maar voor mij een opluchting om dingen 'uit mijn hoofd' te krijgen. Het delen van gedachten is voor iedereen anders- ik voel mij er goed bij. Voor anderen is lezen over iets ook bevrijdend - te weten dat ze niet alleen zijn in dingen.

Een paar dagen geleden kwam er een 'ping' uit mijn telefoon- berichtje van mijn dochter in Hamilton

"Mum, maybe you would like to see this" en met daarin een link naar een blogadres.

Mijn oudste kleindochter is aan het bloggen geslagen.

Yeeeeeee, hiephiep. Wat leuk zeg.

Blijkt dat vanuit haar studie er onderwerpen zijn waar zij hun gedachten op moeten schrijven. Meteen een les in taal- maar ook in het verwoorden van belevenissen e.d.

Ik even blij- meteen de 3 berichtjes gelezen. Wat leuk.

Misschien zit het in de genen. Mijn vader was ook al veel bezig met woorden en schrijven. Ik heb een hele collectie poëzie uit zijn hand.

Ik ben benieuwd naar de volgende stukjes

Zo komt omaverweg - weer een stukje dichterbij.